">

محل رخداد این زیبایی،شهر توریستی اسکاگن؛ شمالی ترین شهر دانمارک است . . .
جایی که دریای بالتیک و دریای شمالی بهم می پیوندند.
دو دریای مختلف با هم یکی نمی شوند و بنابراین این حائل به وجود می آید

In a tourism filled city of Skagen you can see this incredible natural sight. This city is the most northern point of Danish people…..where the Baltic sea “meets” the North sea. Two different seas can not be combined together thus creating this line

 

و شاید این همان چیزی باشد که در قرآن آمده است

سورة مباركه الرحمن
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ (۱۹) بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ (۲۰) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ (۲۱) يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ (۲۲)
۱۹. دو دريا را به گونه اي روان كرد كه با هم برخورد كنند.۲۰. اما ميان آن دو حد فاصلي است كه به هم تجاوز نمي کنند.۲۱. پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟
۲۲. از آن دو، مروارید و مرجان خارج مى‏شود.


سوره مباركه فرقان آیه ۵۳:
« و هو الذي مَرَجَ البحرينِ هذا عَذبٌ فُراتٌ و هذا مِلحً اُجاجً وَ جَعَلَ بَينَهما بَرزَخا و حِجراً مَهجوراً»
و اوست كسي كه دو دريا را موج زنان به سوي هم روان كرد اين يكي شيرين و آن يكي شور و تلخ است وميان آندو حريمي استوار قرار داد.

سوره مباركه فاطر آيه ۱۲:
وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
اين دو دريا يکسان نيستند: يکی آبش شيرين و گواراست و يکی شور و تلخ، از هر دو گوشت تازه می خوريد، و از آنها چيزهايی برای آرايش تن خويش بيرون می کشيد و می بينی که کشتي ها برای يافتن روزی و غنيمت، آب را می شکافند و پيش می روند، باشد که سپاسگزار باشيد.

سوره مباركه نمل آيه ۶۱:
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَ جَعَلَ خِلالَهَا اَنْهَارًا وَ جَعَلَ لَهَا رَوَاسِیَ وَ جَعَلَ بَينَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا ءَاِلهٌ مَعَ اللهِ بَلْ اَکْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾
[آيا شريكانى كه مى‏پندارند بهتر است‏] يا آن كس كه زمين را قرارگاهى ساخت و در آن رودها پديد آورد و براى آن، كوه‏ها را [مانند لنگر] قرار داد، و ميان دو دريا برزخى گذاشت؟ آيا معبودى با خداست؟ [نه،] بلكه بيشترشان نمى‏دانند.

">http://

http://

بعضی استثنائات قرآن

ءَاَعجَمِیٌ(سوره فصلت آيه 44): همزه دوم در این کلمه مابین همزه و الف خوانده می شود (قاعده تَسهیل).

مَجرِهَا(آیه 41 سوره هود): کسره در این کلمه به صورت کسره کشیده فارسی خوانده می شود (قاعده اِماله کبری).

لاتَامَنّا: در هنگام تلفظِ نونِ مُشدَّد، لَب ها را لحظه ای به حالت ضمه در می آوریم (قاعده اِشمام).

لکنَّا هُوَالله (آیه38 سوره کهف): الف بعد از نون در کلمه « لکنَّا »، هنگام وصل حذف می شود ولی در هنگام وقف خوانده می شود.

ضَعفٍ- ضَعْفاً -ضُعفٍ(در سه جای سوره روم): حرف «ض» در قرائت حفص از عاصم به دو حالت مضموم و مفتوح خوانده می شود.

یَبصُطُ(آیه245 سوره بقره)- بَصطَة(آیه69 سوره اعراف): هر دو به سین خوانده می شود.

بِمُصَیطِر(آیه22 سوره غاشیه)- اَلمُصَیطِرُون(آیه37 سوره طور): می توان هم به صورت سین خواند و هم به صورت صاد.

اَلظُّنُونَا، اَلرَّسُولا، اَلسَّبِیلا(به ترتیب آیا ت10-66-67سوره احزاب):

الف درهنگام وصل خوانده نمی شود، ولی در هنگام وقف خوانده می شود.

سَلاسِلا(آیه4 سوره دهر): در حالت وصل«سَلاسِلَ» خوانده می شود ولی در وقف به دو وجه تلفظ می شود:

                                  1. سَلاسِلا      2. سَلاسِل

 قَوَارِیرَا(آیه15،16 سوره دهر): هنگام وصل، در هر دو، الفِ دوم خوانده نمی شود«قَوَارِیرَ». ولی در حالت وقف، اولی با الف«قَوَارِیرَا» و دومی بدون الف و با سکون راء خوانده می شود«قَوَارِیر». 

بِئسَ الِاسمُ(آیه11 سوره حجرات): با کسره لام و حذف همزه « اسم » خوانده می شود. همچنین اگر بخواهیم از « الاسم» ابتدا کنیم دو وجه جایز است:   

1. اَلِسمُ       2. لِسم

مخارج حروف



تعریف: مخرج در لغت به معنای محل خروج و در اصطلاح تجوید مکانی در دستگاه تکلم است که حرف در آنجا تولید می شود.

طريق شناختن مخارج

براى اينكه قرآن مجيد بطور درست خوانده شود و حروف آن بصورت صحيح اداء گردد بايد مخارج حروف را بشناسيم . البته براى شناختن مخرج يك حرف، مي توانيم حرف مورد نظر را سا كن کرده و ماقبل آن همزه مفتوح قرار داده و تلفظ نماييم.

مانند : اَق – اَب – اَ ج .

مخارج به صورت های مختلفی تقسیم بندی می شوند، یکی از این تقسیم بندی ها به صورت زیر است:

به صورت کلی 10 مخرج برای حروف در نظر گرفته شده است که عبارتند از:

حروف حلقی: ( ه ء ع ح غ خ )

حروف لَهَوی ( ق ک ): برخورد انتهای زبان بزرگ با زبان کوچک( لهات).

حروف شَجری ( ج ش ی ): از طریق فاصله مختصری که بین سطح زبان و سقف دهان ایجاد می شود.

حروف لَثَوی ( ظ ذ ث ): برخورد مختصر نوک زبان با نوک دندانهای ثنایای بالا.

حروف ذولَقی ( ل ر ن ): برخورد سر زبان با لثه دندانهای بالا.

حروف نِطعی ( ت ط د ): برخورد نوک زبان با برجستگی های روی لثه دندانهای ثنایای بالا.

حروف اَسَلی ( س ز ص ): نزدیک شدن نوک زبان به پشت دندانهای ثنایای پایین.

حرف ضِرسی( ض ): برخورد کناره زبان( چپ یا راست ) با دندانهای اضراس.

حروف شَفَهی ( ب م ف و ): حروفی که توسط لبها تولید می شوند.

حروف جَوفِی ( _َ ا ، _ِ ی ، _ُ و ): جَوف یعنی فضای خالی حلق و دهان.

* نوع دیگری از تقسیم بندی مخارج حروف:

مخارج تفصيلى حروف (17) است كه ذيلاً توضيح مي شود:

( ء ، ه ) : سر سينه و آخر حلق

( ع ، ح ) : وسط حلق

( غ ، خ ) : آغاز حلق

(ق) : قسمت آخر زبان و كام

( ك ) : آخر زبان و كام كمى از قاف پائين تر

( ج ، ش ، ی ) : و سط زبان و كام

( ض ) : طرف زبان ودندان های اضراس بالا

( ل ) : كمى طرف زبان تا سر زبان و آخر انياب بالا

( ن ) : سر زبان با آخرثناياى بالا

( ر ): سر زبان كمى عقبتر گشته، پشت ثناياى عليا

(د ، ت ، ط) : سر زبان و آخر دندان های رباعیات بالا

(ذ ، ظ ، ث) : سر زبان و نوك دندان های ثناياى بالا

(ز ، س ص) : سر زبان و نوك دندان های ثناياى سفلى

(ف) : سر ثناياى عليا و شکم لب پائين

( و ، ب ، م ) : شفتين ( لبها )

( غنه ) : خَيشوم ( آخر بينى )

حروف مد ( _َ ا ، _ِ ی ، _ُ و ) : فضاى داخل حلق و دهان






اين حرف از حروف حلقي است، در اصل محل ایجاد حرف همزه حنجره است که با برخورد تارهای صوتی حنجره، حرف همزه تولید می شود.

حرف همزه به خاطر سختی در تلفظ به اثقل الحروف ( سنگین ترین حروف ) مشهور است.

باء

اين حرف از حروف شفوي( لَبی ) است كه از برخورد قسمت بین خشکی و تَری دو لب به يكديگر تلفظ مي شود.

تاء

اين حرف از حروف نِطعي است كه از برخورد روي سر زبان به برجستگی های بالاي دندانهاي پيشين بالا « كمي متمايل به طرف سقف دهان» تلفظ مي شود.

ثاء

حرف ثاء از برخورد سر زبان به نوك دندانهاي پيشين بالا تلفظ مي شودو به دليل نزديكي مخرج آن به لثه هاي دندانهاي پيشين بالا به حرف لثوي مشهور است.

جيم

حرف « جيم » ما بين وسط زبان و وسط سقف به تلفظ در مي آيد . و به دليل آنكه محل خروج حرف جيم شكاف دهان مي باشد به حرف شَجًري مشهور است.

حاء

اين حرف نيز از حروف حلقي است حرف حاء از وسط حلق به همراه غلظت و گرفتگي صدا كه ويژه اين حرف مي باشد تلفظ مي گردد .

خاء

حرف خاء از ادني الحلق يعني نزديكترين نقطه حلق به دهان به همراه كمي گرفتگي( خش و لرزش ) صدا تلفظ مي گردد. اين حرف نيز به حرف حلقي مشهور است.

دال

اين حرف يكي از حروف نطعي است كه از برخورد روی سر زبان به بالای دندان های ثنایای بالا کمی متمایل به طرف سقف دهان تلفظ می شود.
ذال

حرف ذال از برخورد سر زبان به نوك دندان هاي پيشين بالا تلفظ مي شود و به دليل نزديكي مخرج آن به لثه هاي دندانهاي پيشين بالا آن را لثوی گویند.

راء

اين حرف از برخورد سر زبان به لثه دندانهاي پيشين بالا تلفظ مي شود و بدليل آنكه تيزي سر زبان در تلفظ آن دخالت دارد به حرف ذولقي مشهور است.

زاء

اين حرف از نزديك شدن سر زبان به پشت دندانهاي ثناياي پايين و همچنين نزديك شدن قسمتي از روي زبان به لثه دندانهاي بالا تلفظ مي شود . و به دليل آنكه سر زبان در تلفظ آن دخالت دارد به حرف اَسَلي مشهور است.

سين

اين حرف مانند « زاء » از نزديك شدن سر زبان به پشت دندانهاي ثناياي پايين و همچنين نزديك شدن قسمتي از روي زبان به لثه دندانهاي پيشين بالا تلفظ مي شود ، و به حرف اَسَلي نيز مشهور است.

شين

حرف « شين » از مابين وسط زبان و وسط دهان به تلفظ در مي آيد و همانند « جيم » به حرف شَجًري مشهور است.

صاد

اين حرف همانند « زاء » و « سين» از نزديك شدن سر زبان به پشت دندانهاي ثناياي پايين ؛ و همچنين نزديك شدن قسمتي از روي زبان به لثه دندانهاي پيشين بالا تلفظ مي شود و به حرف اسلي نيز مشهور است.

ضاد

حرف ضاد از برخورد كنارة زبان به دندانهاي اضراس ( بالا ) تلفظ مي شود . اكثراً اين حرف از سمت چپ دهان و عده اي نيز از سمت راست دهان تلفظ مي نمايند . اداي آن از هر طرف كه آسانتر باشد بلامانع است( البته از سمت راست صحیح تر و از سمت چپ آسانتر است ).

حرف « ضاد » به حرف ضرسي مشهور است.
ضاد را به دلیل گستردگی مخرجش طولانی ترین مخرج می دانند.

طاء

حرف طاء يكي از حروف نطعي است كه همانند « تاء و دال » از برخورد روي سر زبان به بالاي دندانهاي پيشين بالا كمي متمايل به طرف سقف دهان تلفظ مي شود.

حرف طاء را به خاطر دارا بودن چهار صفت قوی( استعلا، اطباق، جهر، شدت ) قوی ترین حرف می دانند.

ظاء

حرف ظاء همانند « ثاء و ذال » از برخورد سر زبان به نوك دندانهاي پيشين بالا تلفظ مي شود و به دليل نزديكي مخرج آن به لثه دندان هاي پيشين بالا به حرف لثوي مشهور است.

عين

حرف « عين » همانند « حاء » با كمي غلظت از وسط حلق تلفظ مي شود . اين حرف نيز به حرف حلقي مشهور است.

غين

مخرج غين : حرف « غين » همانند « خاء » از نزديكترين نقطة حلق به دهان بدون گرفتگي صدا تلفظ مي شود . اين حرف نيز يكي از حروف حلقي است

ف

حرف « فاء » از برخورد نوك دندانهاي پيشين بالا به تَري ( شکم ) لب پايين تلفظ مي شود و به دليل دخالت لب زيرين در تلفظ آن ، به حرف شفوي مشهور است.

قاف

حرف « قاف » از برخورد انتهاي زبان بزرگ به نوک زبان كوچك كه نزديك حلق قرار دارد تلفظ مي شود و به دليل دخالت زبان كوچك در تلفظ آن ، به حرف لهوي مشهور است.( لهات یعنی زبان کوچک )
كاف

از برخورد انتهاي زبان بزرگ به ریشه زبان كوچك تلفظ مي شود ، و به دليل دخالت زبان كوچك در تلفظ آن به حرف لهوي مشهوراست.( کاف فارسی با عربی متفاوت است )

لام

حرف « لام » از برخورد سر زبان به پشت دندان های ثیایای بالا تلفظ مي گردد. اين حرف نيز به حرف ذولقي مشهور است.

ميم

كه از چسبيدن خشکی دو لب به يكديگر تلفظ می شود. حرف « ميم » يكي از حروف شفوي است
نون

اين حرف از برخورد سر زبان به لثة دندانهاي پيشين بالا به تلفظ در مي آيد. حرف نون نيز به حرف ذولقي مشهور است.

به دو حرف نون و میم « ذو مخرجین » نیز می گویند یعنی صاحب دو مخرج.
واو

حرف « واو» از بين دو لب و بدون برخورد با يكديگر به تلفظ در مي آيد. اين حرف نيز به دليل دخالت لبها در تلفظ آن ، به حرف شفوي مشهور است.

هاء

حرف « هاء » از حروف حلقي است و از اقصي الحلق يعني دور ترين نقطة حلق نسبت به دهان تلفظ مي شود. در واقع این حرف نیز در حنجره(قسمتی از حلق) و با نزدیک شدن تارهای صوتی به یکدیگر تولید می شود.

ياء

محرف « ياء » از مابين وسط زبان و وسط سقف دهان به تلفظ در مي آيد . اين حرف نيز از حروف شجري است.

نکته مهم: فقط دانستن علم مخارج حروف کافی نیست بلکه باید حروف و کلمات را در نزد استاد ماهر و متخصص فرا گرفت، البته در این راه می توان از نوار تلاوت اساتید مصری همچون استاد حصری و استاد منشاوی نیز بهره برد.  

این بخش شامل 114 فایل mp3 میباشد که به معرفی هرکدام از سوره های قرآن کریم می پردازد

شان نزول-محتوای سوره-خلاصه ای از مطالب مهم سوره و .............

زمان هر فایل بین13تا15 دقیقه میباشد.

دکتر مرتضی شیخ ، پزشک انسان دوستی است که در دوران کودکی من در مشهد مشغول طبابت بود و کسی از اهالی مشهد نیست که نامی از او یا خاطرهای از او نداشته باشد یا نشنیده باشد.
دکتر شیخ از مردم پولی نمی گرفت و هر کس هرچه می خواست توی صندوقی که کنار میز دکتر بود می‌انداخت و چون حق ویزیت دکتر 5 ریال تعیین شده بود ( خیلی کمتر از حق ویزیت سایر پزشکان آنزمان)، اکثر مواقع، سر فلزی نوشابه به جای پنج ریالی داخل صندوق انداخته میشد و صدایی شبیه انداختن پول شنیده می‌شد.
محله ما در مشهد نزدیک کوچه دکتر شیخ است. مادرم از قول دختر دکتر شیخ تعریف می کرد که روزی متوجه شدم، پدر مشغول شستن و ضد عفونی کردن انبوه سر نوشابه های فلزی است!
با تعجب گفتم: پدر بازیتان گرفته است؟ چرا سر نوشابه ها را می شورید؟
و پدر جوابی داد که اشکم را در آورد.
او گفت:دخترم، مردمی که مراجعه می کنند باید از سر نوشابه‌های تمیز استفاده کنند تا آلودگی را از جاهای دیگر به مطب نیاورند، این سر نوشابه‌های تمیز را آخر شب در اطراف مطب می‌ریزم تا مردمی که مراجعه می کنند از اینها که تمیز است استفاده کنند. آخر بعضی‌ها‌ خجالت می‌کشند که چیزی داخل صندوق مطب نیاندازند.